donderdag 21 januari 2010

I-Saan: dag 4 (300 km)

Op tijd opstaan vandaag om het schouwspel gade te slaan van de monniken die hier traditiegetrouw elke morgen, bij zonsopgang bij de families langs gaan voor almoezen. Een hele processie leek het wel met af en toe wat getoeter en getrommel.
Vervolgens terug op pad, een rit eerst verder langs de Mekong en vervolgens door de bergen met dicht jungle; een schitterende route.



In het dorp Bo Po leeft de plaatselijke bevolking van zoutwinning. Een grote bron veel zout; het water wordt met emmers opgehaald en vrouwen slepen het water om het vervolgens aan de kook te brengen tot er alleen zout over blijft.


Dit kan echter alleen tijdens de droge maanden. Tijdens de tocht door het dorp is Marian schijnbaar door iets gebeten, wat een behoorlijk gezwollen voet opleverde.
Verder door het Phu Hin Hong Kla national park waar diverse Hmong bergstammen leven. Hier toch al een hoogte van 1300 meter en dat heeft de auto geweten. Traagjes naar boven.  De lokale bevolking verkoopt allerlei soeveniers en ook allerhande kruiden en andere gewassen. Wij kopen voor de gezondheid maar twee pakken Ginsing, schijnt gezond te zijn als je er thee van maakt :-).


Vervolgens naar het Lan Hin Teak park. Een eigenaardig lavalandschap(?). Opletten waar je voeten plaatst want er zijn allerlei kloven en geulen die vroeger door de communistische strijders gebruikt werden om zich te verschansen en hinderlagen te leggen. Nu nog wordt de ingang van het park bewaakt door militairen omdat het een goed toevluchtsoor is voor allerlei personen die iets op geweten hebben.


In de buurt van onze verblijfplaats, het Rain Forest Resort, bezoeken we nog de waterval en lopen we verder richting een kleine nederzetting.

maandag 18 januari 2010

I-saan: dag 3 (ong.270 km)

Na het onbijt richting Ban Phu, een eigenaardig pad met allerlei grillige rotsformaties. Sommigen lijken we hunebedden. Veel van deze formaties zijn ontstaan na een aardverschuiving, lang geleden, waarbij men nu in de bedding loopt van de vroegere Mekong-rivier. De formaties zijn echt indrukwekkend. Ook zijn er oude rotschilderingen te zien van 4000vc-1000vc, dus de pre-Boedhha periode :-).



Vanaf Si Chiang Mai volgen we nu de indrukkewekkende Mekong-rivier die ook de grens vormt met Laos. De Mekong rivier is ong 4500 kilometer lang, ontspringt ver in de Himalaya en wordt beschouwd als één van de belangrijke rivieren in Azië.

Aan de andere kant (Laos) zien we vooral regenwoud, en precies weining nederzettingen. De Thaise kant is echter voor het grootste gedeelte ontgonnen met diverse kleine dorpjes en stadjes. In zo een nederzetting aan de Mekong, Sangkom, eten we wat. Een oud vrouwtje vist hier nog op de traditionele manier, maar ze heeft weining geluk. Twee kleine visjes. De grote vissen zitten in het midden van de rivier, maar zo ver rijkt haar eigenaardige visnet of viskorf niet.



Wij arriveren in het stoffige dorpje Chiang Khan waar we overnachten in een hotel dat in de typische lokale stijl is gebouwd, namelijk volledig in hout. De vloeren worden er elke dag geboend en de schoenen dienen dus beneden aan de trap te blijven staan. Vanuit de kamer hebben we een prachtig zicht op de Mekong rivier, die langzaam en tijdloos lijkt verder te stromen. En plek om stil van te worden.

zondag 17 januari 2010

I-Saan: dag 2 (ong. 400 km)

Na het ontbijt naar het pottenbakkersdorp in Ban Dan Kwain. Alles gebeurt hier nog met de hand en het zijn echte vakmensen. Een pot namaken is geen probleem met een eenvoudig toch effectief systeem om de maten op te meten. En een pot wordt bij het bakken groter, dus hier moet ook rekening mee worden gehouden. Fraaie kleuren en allerlei vormen. We hadden hier nog wel een tijdje kunnen rondlopen, maar gisteren waarschijnlijk te veel van alles geproefd en nu dus wat darmproblemen. Het is bekend, niets proeven, maar fruit en allerlei andere etenswaren zagen er heerlijk uit....


We zoeven verder door het boeiende Thaise landschap naar Phrasat Hin Phimai, Khmer ruines uit de 12 eeuw. Met Thong lopen we door dit schitterende park die ons allerlei informatie verschaft over de verschillende gebouwen. Oorspronkelijk vooral Hindoeïstisch, later de invloed van Boedhha. Bepaalde centrale plaatsen waar Hindoeistische beelden en symbolen stonden zijn toen vervangen door de Boedhha of gewoon verwijderd. Vroeger was dit tempelcomplex trouwens ook verbonden met Angkor Wat (hier zie je ook de beide invloeden).


Iets verder ligt ook de heilige boom 'de Bayan Tree, die 350 jaar oud zou zijn. De meest vreemde boom die we ooit gezien hebben. Lijkt wel op een soort mangrove, maar dat kan hier natuurlijk niet. Onder de boom die geluk brengt zie je allerlei mensen zitten die je de (goede) toekomst willen voorspellen... en mits de goede offergaven komt diet toekomst altijd uit. Is natuurlijk kwestie van de goede en gepaste offergaven te geven ....


Het volgende culturele erfgoed dat we aandoen is Baan Phrasas; is kort geleden voor het publiek geopend en hier vinden we de oudste archeologische vondsten van thailand. Op een kleine oppervlakte zijn de verschillende archeologische lagen zichtbaar, skeletten, aardewerk en sieraden van hoge kwaliteit zijn hier gevonden.

Na deze boeiende dag komen we uiteindelijk aan in het President Hotel in Udon Thani.

zaterdag 16 januari 2010

I-Saan Tour: dag 1 (ong. 352 km)

Rond 8 uur vertrekken we voor deze toer vanuit Bangkok richting Korat (Nokorn Ratchasima), de toegangspoort tot I-Saan. Omdat het we maar met twee zijn, geen minibus, maar een auto (Volvo 940); een kleine misrekening, want dit wordt natuurlijk een probleem met de bagage, daar we al flink ingekocht hebben in Bangkok. Daarnaast is het fotograferen vanuit de auto altijd minder interessant vanwege hoogteverschil J. Onze gids Sreerunothai Thongchai, kortweg Thong blijkt een fervente Boeddha fan te zijn. Hij kent het hele leven van de man en al de wondere daden… In ieder geval krijgen we altijd zeer veel informatie over van alles en nog wat; de vele ‘super monks’, allerlei planten en dieren en het benoemen van de vruchten gaat natuurlijk gapaard met het proeven. Nou ja, dat heeft Marian geweten na het proeven van de meest spicy dingenJ
In ieder geval zijn we blij dat we Bangkok verlaten, wellicht minder warm en vooral minder druk. Na de randsteden van Bangkok wordt het landschap vrij vlak, de wegen zijn in orde, 2-3 rijstroken en geen Nepalese toestanden J . Een eerste halte is de Tadan Dam, waar het zowaar nog heter is dan in Bangkok. De zon schijnt, maar steeds blijkt er een soort smog te hangen. De heldere blauwe lucht om leuke foto’s te maken ontbreekt.

Vervolgens rijden we verder door een dichtbegroeid en heuvelachtig landschap naar het Khao Yai national Park. Eerst stoppen we nog even bij een tempel, befaamd vanwege de lipstick die hij draagt.
Aan de ingang van het tempelcomplex overal kraampjes met souvenirs, eten en veel nog meer kraampjes die loten (loterij) verkochten. Blijkt dat deze Boeddha bij de juiste offergaven je kans doet stijgen om te winnen in de lotto.

Vervolgens verder richting oudste nationale park van Thailand. Olifanten en tijgers hebben we hier niet gezien; wel apen die voorbij rijdende auto’s opwachten in de hoop op wat gemakkelijk voedsel.





Het park heeft ook een klein museum waar we door een videofilm een goed beeld krijgen van het park en de ontstaansgeschiedenis. Dan een wandeling door het park, waar we van Thong allerlei interessante informatie krijgen. Het doel van onze tocht is de Heaw Narok Waterval, de grootste en hoogste waterval in dit gebied. Het laatste gedeelte bestaat uit bijna loodrechte trappen naar beneden. Thong huppelt naar beneden als het gems, wij nemen het zekere voor onzekere en houden ons toch maar vast aan de balustrade. Het schouwspel is prachtig.



De weg vervolgt zicht langs het Lamtakong meer waar we een prachtige zonsondergang meemaken.
Rond het vallen van de avond krijgt onze gids het idee om nog even te stoppen aan de Non Koom tempel, ook bekend als de Viharn LuangPhor Toh. De beroemde Thaise acteur (had er nog nooit van gehoord), Sorapong Chatree is de oprichter van de tempel. In de tempel staat het grote standbeeld van de Thaise monnik LuangPhor Toh (LP Toh), de abt van Wat RaKang. Toen we langs de ingang van de tempel reden om het beeld van de beroemde monnik te bezoeken ging Thong zowat uit zijn dak, want daar stond de andere (film)ster. Auto afremmen, Thong uit de auto richting filmster, en come come come, wij volgen voor een foto met de beroemde man J. Volgens Thong, it was a lucky day met lipstick-Boeddha, the supermonk en de filmster….
Uiteindelijk rond 7.30u aankomen in resort. 

Dagen in Bangkok

Na het kuieren in de stad en soms wanhopig een taxi of tuk tuk proberen te pakken te krijgen. Toch even wennen aan het verkeer aan de linkerkant, je kijkt de verkeerde kant op bij het oversteken en loopt links midden op de weg, je ziet de auto's en motorfietsen wel .... tja, een paar keer opzij mogen springen na getoeter achter de rug. Maar goed als de monnik zijn weg vindt.


Een avond hebben we een boottocht op een rijstboot over de Chao Praya (de grote rivier die door Bangkok stroomt) gemaakt. Zo krijg je een goede indruk van alle interessante tempels, paleizen en buildings.


Dit ging gepaard met een heerlijk diner. Tekst en uitleg over het eten werd gegeven door a real Englisch gentleman.

De volgende dag een toer door de klongs, de lokale kanalen. We hadden een andere toer, omdat onze keuze die dag niet beschikbaar was. Hebben we geweten, na 1 uur in het busje om aan de boot te komen, door het chaotische verkeer ook te laat, begon de race-toer door de klongs. Nou fotoapparaat maar ingesteld op "lopende mannetje" om toch nog maar iets fatsoenlijk op de foto te krijgen. Daarnaast nog een vrouwelijke gids die met allerlei flauwe grapjes dacht dat ze klasje van 6-jarigen moest entertainen. Dus geen drijvende markten, wel voorbijflitsende tempels en water in de boot door de snelheid. Vervolgens op een rijstboot voor wat fruit en een drankje en de meeste dingen hadden we dag voordien al gezien. Dus dat was niet zo geslaagd.


Dan een kleine offergave voor Boedhha voor het verdere verloop ....


dinsdag 12 januari 2010

Bangkok

Bangkok een metropool en drukte overval. Daarnaast nog wennen aan de warmte, zo een 30 graden en gelukkig nog bewolkt. De eerste dag even wat zaken regelen bij Greenwood travel, een lokale reisorganisatie die in het hotel zit en met ook Nederlands sprekende personen.
Een de stad in, om de sfeer op te snuiven en wat rondslenteren in de winkeltjes (500) waar vooral de lokale mensen komen. Deze zijn gehuisvest in en verspreid over buildings die met elkaar zijn verbonden. Het grote verschil Tower a heeft nog airco de Tower b niet. Allerlei winkeltjes, maar toch vooral kledij verpakt per 5 a 10 en dan nog eens in grote balen. Het lijkt wel een groothandel. In een winkeltje van 3 bij 5, torenhoog gestapeld met jeansbroeken, zitten Indiërs te onderhandelen. We  kijken over de ruggen mee en zien briefjes met getallen die die over en weer worden geschoven. Hoeveelheden en prijzen en de Indiërs blijven pingelen. Deze kleine winkels, een bazaar (zoals in Heerlen in de klomp is geweest) ondanks de airco nog bloedheet en geen daglicht….. dag in dag uit hier verkopen; we kunnen het ons niet voorstellen. Zo lopen we verder van het ene naar het andere winkeltje, op en neer en zijn we de weg letterlijk kwijt. De oplossing steeds maar exit volgen, maar het zijn er zoveel en dus steeds maar naar onder en vroeg of laar, dus eerder laat komen we buiten.. eindelijk weer wat frissen lucht. Na even gekeken te hebben gelukkig weer richting hotel.

zaterdag 9 januari 2010

Vlucht naar Bangkok

De reis met Manhan air, een Iranese maatschappij, en vandaar ook de tussenstop in Teheran.

Ergens boven Duitsland :-)

Op zich vlot verlopen maar de ideologische strekking liet zich ook in het vliegtuig gelden. Geen alcohol in het vliegtuig en dames met hoofddoek, op zich geen probleem. Voldoende beenruimte en eten viel goed mee…. Alleen geen muziek kunnen kiezen, geen films en ook de route maar af en toe zichtbaar. Dus zelf niets te kiezen om de uren wat vlotter te laten verlopen.
Dan tussenstop in luchthaven Komeini in Teheran. In het vliegtuig kregen bepaalde dames al een hoofddoek…… Tja, werd inderdaad verwacht dat je als vrouw een hoofddoek aan doet? Om doet? Marian die een sjaal had vertikte het om een dergelijk ding om te doen, tenslotte maar in transit… Nou in ieder geval had de vrouw zonder hoofddoek veel bekijks; de andere vrouwen hadden zich toch maar een doek over het hoofd getrokken….. alles goed en vervolgens douanecontrole. Mannen apart en vrouwen apart. Zo gezegd zo gedaan en tot de stomme verbazing Marian aan de andere kant met de hoofddoek om :-). Nou ja het leek een Arabier die zich snel iets om het hoofd had gewikkeld om aan de normen te voldoen. De douanejuffrouw bleef hameren op “cover up”…. Dus maar de doek om dan.

Ergens boven Turkije
Na 6 uur vliegen, rustig aan onder dezelfde condities, geen muziekkeuze, geen films, wel lekker eten een comfortabele zitplaats aan een nooduitgang…… en het doekje mocht af :-), kwamen we aan in Bangkok. Slag van de hamer, drukkend warm, even roken vooraleer taxi op te zoeken en richting prince palace hotel.